Szkoda całkowita to taka, przy której koszt naprawy przekracza określony próg opłacalności. Na ogół w warunkach ubezpieczenia autocasco jest to 70% wartości rynkowej pojazdu. Jeśli zachodzi ta przesłanka, szkoda, na mocy OWU AC, jest rozliczana jako całkowita. Właściciel pojazdu otrzymuje odszkodowanie wyliczone jako różnica pomiędzy wartością rynkową pojazdu na dzień szkody i wartością pojazdu w stanie uszkodzonym (po szkodzie).

W przypadku szkód likwidowanych z ubezpieczenia OC warunki narzucane klientom przez firmy ubezpieczeniowe nie mogą być sprzeczne z nadrzędnymi przepisami Kodeksu Cywilnego, zwłaszcza z artykułem 363 paragraf 1 k.c., który mówi, że naprawienie szkody winno nastąpić według wyboru poszkodowanego, przez przywrócenie stanu poprzedniego bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy pieniężnej. Decyzja o sposobie naprawy szkody winna więc być przedmiotem porozumienia obu stron. W przypadku szkód z OC pojazd można naprawić do jego pełnej wartości rynkowej. Oczywiście, są sytuacje gdy naprawa jest technicznie możliwa lecz ekonomicznie nieuzasadniona, tzn. koszt jej nie przekracza wartość rynkową pojazdu. Przy znacznych stratach materialnych, co ma miejsce w tym przypadku ustalenie wartości rynkowej pojazdu i wycenę kosztów naprawy warto zlecić niezależnemu rzeczoznawcy. Dzięki tak sporządzonej, realnej wycenie podważyć można tezę firmy ubezpieczeniowej, iż koszt naprawy samochodu kwalifikuje szkodę do rozliczenia jako całkowitą. Zwłaszcza w starszych samochodach, o niewielkiej wartości, wymiana błotnika, zderzaka reflektora i maski przesądza o tym, że jest szkoda całkowita. Pojazd taki równie dobrze może być naprawiony z zastosowaniem używanych lub tańszych, nieoryginalnych części. Z ubezpieczenia OC można domagać się tzw. restytucji naturalnej pojazdu, jednak pamiętać należy, że TU za górną granicę odpowiedzialności przyjmują wartość rynkową pojazdu.

Czy towarzystwo ubezpieczeniowe ma obowiązek przejąć uszkodzony pojazd?
Niestety, przepisy regulujące warunki ubezpieczenia OC nie nakładają na ubezpieczycieli takiego obowiązku. Poszkodowany może jedynie wnioskować o likwidację szkody z tzw. przejęciem pozostałości pojazdu, ale od zakładu ubezpieczeń zależy czy wyrazi na to zgodę. TU mogą bowiem, na podstawie art. 1a ust.3 ustawy z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej (jednolity tekst Dz. U. z 1996 r. nr 11, poz. 62 z późn. zm.) - przejmować i zbywać przedmioty i prawa nabyte w związku z wykonywaniem umowy ubezpieczenia lub umowy gwarancji ubezpieczeniowej.